Zaterdag ultieme voorbereiding voor de Ronde van Vlaanderen gereden. De Parel van het Pajottenland te Liedekerke, meteen ook mijn allereerste semi-klassieker van de VWB. Golvend parcours zonder daarin echt zware beklimmingen en geen kasseien. Dat zal volgende week wel het geval zijn.
De eerste helft van het traject bijna constant wind op kop, 4 – 5 Beaufort, was op zich al een stevige training was. De terugweg verliep dan ook heel wat vlotter, wind vol in de rug en met een mooi groepje terug richting Liedekerke. Na 150 km stond dan ook 28,1 te blinken als gemiddelde snelheid. Niet slecht aangezien voornamelijk kleine wegen gebruikt werden om deze rit af te haspelen. De terugtocht naar huis, eveneens met de fiets, verliep heel wat rustiger. Herstel was het sleutelwoord. 172 km op de teller op het eind van de rit.
Zondag rustige clubrit. Mullem was dit keer de bestemming. Ik had me voorgenomen rustig in de wielen te blijven, maar het tempo werd serieus de hoogte ingejaagd en ik was al lang blij te kunnen volgen. Pas na 50 km voelden de benen beter aan en kon ik al eens aan kop van de groep verschijnen. Soepel de pedalen blijven ronddraaien en het melkzuur van gisteren verder wegfietsen bleef evenwel het hoofddoel. Dagtotaal 92 km. Ruim 27 gemiddeld. Dit brengt het totaal dit jaar op 3250 km.
Maandag nog een uurtje op de rollen, benen losrijden en de rest van de week staat volledig in het teken van rust. Brugge here I come.
