Vorige zaterdag stond de La Chouffe Classic op de agenda. Met een aantal leden van de club trokken we reeds vrijdagavond naar Houffalize en namen onze intrek in een klein hotelletje op een dikke kilometer van de start.
Zoals de profs dus, op afzondering. Wij moesten het evenwel stellen zonder massage en ik vermoed dat wij toch ook iets later ons bed zagen. Het weer was schitterend en dus hebben we ruim de tijd genomen om te genieten van ons terras.
Iets voor 7.30 vertrokken we voor 160 km over 15 cols, naar Belgische normen dan, in totaal ruim 46 km klimmen. Met snelheden en gemiddeldes zou ik me vandaag niet mee moeten bezighouden. Mijn collega’s waren net iets minder getraind, geen Marmotte op hun programma, dus hield ik constant de snelheid in de gaten. Bedoeling was om samen te starten en te eindigen. 30 per uur dus in de aanloop, de enige 7 vlakke kilometers van gans de rit.
Weldra volgde de eerste klim en daar werd het al duidelijk dat ik me serieus zou moeten inhouden. Samen trokken we richting La Roche, daar wachtte de Haussire op ons. Officieel de zwaarste helling van België. Op een viertal hellingen werd een tijdregistratie gehouden voor het bergklassement. Nu ben ik geen klimmer, maar een EY collega zou ook deze rit rijden en hoewel die 10 jaar jonger is en lichter is dan ik, wou ik toch de strijd aangaan. Dus vol naar boven, ruim 4,5 km lang maxima tot 16% en de laatste km 11% gemiddeld. Boven wachten op mijn clubgenoten die er een paar minuten later ook aankwamen. Vorig jaar hadden we deze klim ook gedaan met de Vélomédiane, dus ik kende deze een beetje. En ja, op deze klim kreeg Franky ruim 4 minuten aan de broek. Eat this man.
Het parcours ging nu constant op en af, geen meter vlak dus. De ene klim na de andere volgde, de meeste maakten niet eens deel uit van de officiële hellingenlijst, tot wanhoop van mijn clubgenoten. Gelukkig maakte het mooie weer en de prachtige natuur veel goed. Aan de bevoorradingen namen we ruim de tijd, Walter kon hier even op adem komen. Maar die begon er wel hoe langer hoe bleker uit te zien. Hier was hij duidelijk nog niet klaar voor. Lichamelijke ongemakken verprutsten zijn winter en dat sleep je lang mee.
De klim van Ourberg, ook wel côte de Weveler was de volgende met tijdsregistratie. Ruim 2 km, max 16% en ruim 6% gemiddeld. Stevig klimwerk dus. Na 8 min 30 stond ik op de top. Tijdens de rit nam ik minstens 90% van het kopwerk voor mijn rekening, elk groepje dat ons voorbijkwam reed te snel, mijn clubmakkers slaagden er niet in aan te sluiten, en werkten we de ganse rit met ons 3 af. Na 100 km begon dit ook bij mij in de benen te hangen, non-stop kopwerk verrichten en alle wind opvangen is eveneens een stevige training.
De côte du Mont was de 3de met klimregistratie. Meer dan 3 km, 4% gemiddeld met maxima eveneens boven 10%. Deze kwam dan ook nog eens vlak na een bevoorrading. Ook hier kreeg mijn EY collega bij 2,5 min aan de broek gesmeerd. Ook een EY partner, die de 1000 km van Kom op tegen kanker reed, kreeg bijna 2 minuten aan de broek. Sterk gereden, hoewel de benen niet meer zo sterk aanvoelden.
Zouden we de rue de Saint Roch nog nemen of niet. Deze was optioneel, dus het hoefde niet echt. Walter hield het voor bekeken, voor hem hoefde het al heel lang niet meer. Maar toch haalde hij het einde van de rit, wat al een huzarenstukje genoemd mag worden. Jan en ik zouden de kelk tot op de boden ledigen. We waren hier nu toch.
De rue de Saint Roch is maar 1300 meter lang, licht hellend in het begin, maar maxima rond 20% met een gemiddelde van 8%, door de relatief makkelijke eerste 200 meter. De rest is beestig zwaar na 160 kilometer. Ruim 5 minuten zwoegen op een dikke kilometer.
Nog gauw iets drinken aan de finish, wassen en dan richting hotel. Fiets in de auto en terug naar huis. Over de ganse rit haalden we een gemiddelde van net geen 23km/uur. Maar we haalden wel samen de finish, vermoedelijk had ik alleen waarschijnlijk meer dan een uur minder over de tocht gedaan. Maar dit was ook mooi, allen de finish gehaald. Een heel mooie rit door de Ardennen, één van de zwaarste ritten die je in België kan rijden. En veel plezier gehad en dat is minstens even belangrijk. Zoals we afgesproken hadden, samen uit, samen thuis.
Overzicht klimtijdregistratie:
Côte de la Haussire : 17.12 (371ste)
Ourberg (Côte de Weveler) : 08.30 (364 ste)
Côte du Mont : 09.52 (192 ste)
Côte de Saint Roch : 05.43 (311 de)
Tussen haakjes, plaats behaald in klassement op totaal van ruim 2200 deelnemers.
Zondag rustig herstelritje gedaan, een kleine 30 km en heel rustig aan. Ook deze week zal van trainen weinig in huis komen. Drukke werkweek, laat thuis en kiné, dus zal moeilijk zijn hier een training tussen te wringen.
